Biliyormusun son zamanlarda nedense kendimi sen varmışsın gibi tekrralıyorum aslında. Yokmuşsun gibi yapmaya çalışıyorum yapamıyorum gene de kendimi tekrarlamaya devam ediyorum.. Hissizleşiyorum .. Velhasıl yok olan sevgi ve heyacan hislerime bir silbaş çekiyorum ve gözlerin aklıma düştüğünde yeniden bir su vuruyorum suratıma.. Bırakıp gidiyorum öylesine hayallerimi – senli olanları…
Seni bende üretmeye çalışıyorum .. E hani yoksun ya bende , olmadan yapabilmek için yineliyorum seni , gene , yine , son kez , hep kez , yeniden.. Ancak son kale de fethedildiği zaman olurmuş ya ölümler o zaman seni nasıl üreteceğim bilemiyorum ama kaleye surları sağlamlaştırıyorum.. Esmesede rüzgar benim dünyamda, güneş kavramı olmasa da günlerimde, akrep – yelkovan gerilese de bendeki guguklu saat de ama kalemi sağlama alıyorum.. Dipsiz kuyulara fısıldıyorum gelmeyeceğini , geleceğini de kendime saklıyorum..
Hani cennet-i ikram ‘ın mor meyveleri vardı ya , onlarıda Adem ve Havva’ya emanet etmiştim en son, şimdi oları da arıyorum , bakalım senin emanetine tanrılar nasıl bakıyor diye, bakıyorum da gene hissizleşiyorum ve kendimi olabildiğine tekrarlıyorum, gene yine, hepkez, yeniden…
Her zaman olduğu gibi, herşeye bir ad vermeye çalıştığım şu günlerde aklımın köşesine takılan sorulardan bir diğeri de maneviyatımızı meydana getiren tanrının şu an konuştuğumuz dilden haberinin olduğu – olmadığı… İlk yaşadığım ülke ( Türkiye ) de ” her Türk genci müslüman doğar ” tabirine paralel olarak dinimin İslam olması gereği ile bazı yükümlülüklerim olduğunun bilincindeyim.. Farzen namaz kılmak…
Bayramlarda ( dini ) ve Cumalarda , cenazelerde var tabi, namaz kılmak eylemini faal duruma geçirmek için ” ezan ” denilen namaz objesi ile ibadethanemiz camiye kul ( insan ) çağırılmasının sadece Tanrının dili Arapça ile olacağının savunulduğu tartışma konularını elbette hatırlarsınız… Ezan’ın Türkçe okunabileceğini – okunamayacağını tartıştığımız zamanlarda ( kişisel değil ) okunamaz diyenler oldukça fazla idi. Aslında okunamaz olmalı netice, tanrı Türkçe bilse idi herhalde ortak dil olan İngilizceyi’de tam olmasa da çat-pat anlar olurdu. Yani dünyadaki herkes o zaman kendi dili ilen ezan okur namaz çağrısı yapardı.. Sizce.. Lütfen , buna yorumen bişeyler yazmak beni sevindirecektir. Yorum için ; sende söyle sayfasını kullanabilirsiniz.
Şimdi anlatacaklarımı uyguladığınızda kendinize sanki bir bilgisayar dahisiymiş gibi yaklaşmanız olası desem abartı olmaz : ) Belkide okuyanlardan çoğumuzun bildiği bir uygulama ancak kısa yolların faydasının bu kadar yararlı olduğunu açıkça kanıtlamak zor.. Bilgisayarını karmakarışık kullanmak yerine herşeyi klasörlere bölerek depolayanlardan ve zaman zaman dosyanızın klasörüne ulaşmak için 20 klasör ( iki kere tıklamak ile 40 tık yapar ) gezmek zorunda kalıyorsanız işte bu olay tam sizlik..
Örnek: Başlat/Çalıştır’a yada DOS komut satırına aşağıdaki satırı yazın.SUBST K: “C:\DOSYALAR\AHMET\MP3″
Örnek:SUBST K: /D
Bakınız her kişisel blog yazarı sanki ilkokul öğretmenimin bana belirli günler ve haftalar konularını işlerkenki olduğu kadar ansiklopedik kelimelerle yazmışlar, anlatmışlar… Başlığından bile monotonalize yapısını sezdiklerimi kapadım okumadım bile.. Ancak iyi şeyler yazanlarda var illaki.. Şahsen yurtdışında yaşadığımdan günü manası ile yaşayamadım ancak, interneti kullanarak takip ettiğim kadarı ile şunları okuyarak bi nebze olsun istediğim hazza ulaştım..
Stargazete Yazarı sevgili Mehmet Altan ; şurada fikirlerini, internethaber‘de saadet partisi’nin 19 mayıs hakkındaki fikirlerini burada yazmış.. Ne diyebilirim ki …
Defteri açmak ne kadar mutlu ederdi beni ilk okul ve lise yıllarımda. Günlüğüme birşeyler yazayım da kendimi gene mutlu etmemi hissettireyim diye , akşamın olmasını ve yatağı girmeden ki son yarım saatimi yaşayayım diye iple çekerdim zamanı. Şimdilerde işe, bunu sanki bu yaştan sonra gene yapıyor gibiyim. Ve hakikaten ilginçtir, şimdi sadece benim okumadığım, yazıları daha da düzgün ve yanlışsız ( en azından benim berbat yazıma kaşık atar ) bir defterim var ve bunun hazzı da bir başka oluyor…
Hani bende internet sanki doğuştan bana empoze edilmiş ve onsuz yapamayacağım bir alışkanlığımmış gibi düşünüp hayatıma iyicene yerleştirdiğim dönemlerde bile bu denli haz alamıyordum ben.. Büyük usta ” Tolstoy ” her zaman söyler; yazmak kendinizi iyi hissettirmekle kalmaz sizin sıkıntılarınıza tesellidir, diye.. Şimdilerde hak veriyorum aslında.. Birşeylerin bir kaç kişi tarafından okunması , özellikle siz yazıyorsanız, önemli bir şahsiyetmişsiniz gibi kendi kendinize değerler vermeniz muhteşem bir duygu . Bence hepiniz bir blog sahibi olmalısınız.. O nedenle, belki de düşünüyorum da babamdan aldığım az ama o zamanlar yeterli olan okul harçlıklarım bile beni böylesi mutlu etmezken nasıl olurda 100 kelimelik bir söz bulutu böylesine heyecanlandırıyor anlamış değilim.. Belki de tanrı bana ufak şeylerle mutlu olmayı da armağan etti son zamanlarda, bilemiyorum.. Ancak mutluyum ki , en azından son zamanlarda kendime yamamaya kabullenildiğim şu korkarak yaptığım bazı şeylerin de nakavt olmasını sağlıyor şu şeyler.. Olacak olacak hepsi…
Bitmez…
-
- Ulaşım : gr.mafon@gmail.com
Gramafonun İçinden- Kendimi Tekrarlıyorum Durmadan – Deneme #3 Mayıs 21, 2008
- Tanrı Türkçe Biliyor Mu ? Mayıs 20, 2008
- Sanal Sürücü Oluşturmak – Uygulama #1 Mayıs 20, 2008
- Bu 19 Mayıs’da Böyle Geçti – Deneme#2 Mayıs 20, 2008
- Korkarak Bir Şeyleri Yapıyor Olmak – Deneme #1 Mayıs 19, 2008
- Çin’de Seks Olimpiyatlarına Gideceklere Tavsiyeler Mayıs 19, 2008
- Yükle #1 – BurnAware – Cd Yazdırma Programı Mayıs 19, 2008
- Fashion Tv Güzelleride Gramafon’da olacak.. Mayıs 18, 2008
- Eyvah ! Sigara Yassak Demeye Kaldı 2 gün.. Mayıs 18, 2008
- Bu Seferki Anlamlı Bir Kaç Satır Yazı Olsun.. Mayıs 18, 2008
